Vuuhuuu, büyük bir can sıkıntısı vardı içimde son birkaç gündür. Ne yapsam, ne etsem acep (acaba) diyerek ortalıkta, daha da önemlisi internette dolaşıyordum. Sonra Gugıl (Google) Amca’ya bir soru soruverdim: “2009 şiir yarışması”…

Çıkan sonuçlardan biri www.siir2009.com idi. Kitap Yayıncılık bünyesinde düzenlenen yarışmaya son katılım tarihi 15 Eylül 2009 olunca, “hımmm” diye AKP‘ye yönelik bir tavırda bulundu kafam. 10 TL imiş şiir başına katılım bedeli, varsın gitsin. Gideceği yer de sonuçta Evimizdeki Okul Derneği idi. Batıyoruz Sevgilim adlı şiiri yollayıverdim, yenisini yazmaya uğraşamayacağım için. Bol şanslar dileyen bir e-posta ile cevap yazdılar. Şans?

Şans deyince sanırım birbirinden değerli jüri üyeleri kura yoluyla iyi şiirleri seçecek diye düşünüverdim birden. Sanırım sadece iyi dileklerini iletmek adına öyle bir cümle kuruverdiler. Madem öyle, bol şanslar bana.

Yarışmada amacım sonuncu olmamak sadece. O bile aslında büyük bir başarı sayılır benim için. Geçtiğimiz senelerde bir forumun yarışmasında adını hatırlamadığım iki kıtalık bir şiirle 200 küsür yarışmacının arasında 8. olmuştu şiirim. Onun şans eseri öyle olduğunu düşünmüştüm aslında. Öte yandan, şiirin uzun olmasının bir yarar katmadığını görmüştüm. Az ve öz olması, duyguları 12′den vurması kafi. Zaten eğer içinizden geliyorsa yazılan şiir, 12′den vurulmuş demektir…

Katılan tüm şiirler bir kitapta toplanacakmış. Güzel bir hatıra olacağına inanıyorum o açıdan. Sonuçlar 3 Ekim’de açıklanacakmış, hadi hayırlısı.
Bu arada, sevgiler…