Eğer benden hoşlandıysan, uzak dur. Ya da kalbini cebine koy da gel. Uzak dur ki birkaç gün sonra nefrete dönmesin hoşlantın. Ben böyle biriyim işte, birinin kalbini alıp darmadağan yapar, ardından giriş bırakmadığım kalbe girmek isterim. Priskolojik sorunlarım mı var benim? Belki…

Farkında olmam yaptıklarımdan, yaptıktan sonra farkına varırım yanlış şeyler yaptığımın. Pişman olur muyum? Deli gibi, uyku girmez belki de gözüme çoğu gece. Tekrar yapmamak için kendime artık yeminler ederim, ama kırdığım kalplere giremem hayallerimi gerçeğe dönüştürmek için. Halbuki biri kalbini açsa, gel dese her şeye rağmen, bendeki devrimin lideri olacak. Ama anlıyorum da sizleri, cesaret edemiyor ve tekrar güvenemiyorsunuz. Söylediğim yalanların ve yalan söylemenin, hayatımın mihenk taşı olduğunu sanıyorsunuz. Tam aksini söyleyeyim derken paradoksun altında ezilip kalıyorum.

Aslında ben yalnız kalmaya layık değilim kimseye layık olamadığım gibi. Kimse bakmasın bana, gülmesin öyle içten, tutmasın elimi, vermesin kalbini ve benzerini. Bana verilen herşey, hayatınızdan gidiyor çünkü. Ama merak etmeyin, beddualarınıza gerek bile yok. Çünkü siz giderken verdiklerinizin iki katını her zaman aldınız, alıyorsunuz. Bende kalan ne mi var? Yine pişmanlıklar, yine gözyaşı, yine berbat bir hayat…

Elimi uzattım çoğu kez, düştüğüm yerden. Tutmak istemedi kimse, düşene bir tekme de benden olsun misaline tutundular sadece. Verdiğiniz kalp kimeydi? Hiç kimseye sanırım.  Bendeki aşklar hiçbir zaman tek kalemde silinebilecek aşklar olmadı. Zaten kaç kere aşık oldum ki, topu topu birkaç kez. Biri 2 yıl ardından silindi. Bu ortalamayla gidersem eğer üstüm başım çizik dolu olacak. Gün gelir de biri bana bir şans verirse eğer, o kalbe kendimi kilitleyip gözlerimi bağlayacağım. Ne başka gözlere ne başka yüzlere bakacak zamanım olacak hayatımı adadığım kişiyle birlikteyken. Ama bunlar sadece rüya. Rüyadan uyanamayıp ölmek de var sonunda. Belki de her şey yalan. Belki de aşık olduğunuzu sanıyorsunuz bana kalbinizi verdiğinizde. Aslında kendinizi kandırıyor olmayasınız? Çünkü ben aşık olunacak en son insanım… Sevmeyin beni, sevilmeyin de. Sonra pişmanlıklardan, hatalardan geriye dönüş olmuyor.

foto: sxc.hu